Paradontoza jest poważnym zapaleniem przyzębia. To najczęstsze obok próchnicy schorzenie jamy ustnej. Choroba ta uszkadza struktury otaczające i utrzymujące zęby: cement korzeniowy, ozębną, dziąsło, kość wyrostka zębodołowego. Na czym polega paradontoza, jak rozpoznać jej objawy i w jaki sposób przebiega leczenie?
Spis treści
Objawy paradontozy
Paradontoza rozwija się etapami. Na początku objawy są stosunkowo lekkie i mogą nie budzić dużego zaniepokojenia – ograniczają się do niewielkiej bolesności, nabrzmienia i krwawienia z dziąseł. Niestety w miarę upływu czasu choroba się rozwija – bakterie przemieszczają się do przestrzeni międzyzębowych, a następnie do kieszonek dziąsłowych. Gromadzą się w nich i stają się powodem procesów gnilnych. Objawem, który daje o tym znać, jest przykry zapach z ust.
Gdy paradontoza postępuje, zostają odsłonięte kieszonki, a potem również korzenie zębów. Bakterie przypuszczają atak na ozębną, przez co osłabieniu ulegają połączenia między zębami a otaczającymi je tkankami. W efekcie dochodzi do rozchwiania zębów, co ostatecznie prowadzi do ich utraty.
Jakie zatem objawy powinny wzbudzić twój niepokój? Krwawienie dziąseł, występujące samoistnie lub pod wpływem szczotkowania, nieprzyjemny zapach i posmak w ustach, nadwrażliwość zębów na temperaturę, zaczerwienienie i obrzęk dziąseł, wysunięcia, wychylenia i ruchomość zębów, ropna wydzielina. Jeśli zauważysz u siebie takie symptomy, mogą one świadczyć właśnie o paradontozie. Trzeba więc szybko podjąć jakieś działania. Ale skąd właściwie bierze się paradontoza?
Jakie są przyczyny paradontozy?
U źródła paradontozy leży przede wszystkim niewłaściwa higiena jamy ustnej. Po każdym spożyciu pokarmów i napojów na zębach osiadają resztki pokarmowe. Jeżeli ich nie usuniesz, gromadzą się tam bakterie i powstaje płytka bakteryjna. Jeżeli nie wyczyści się jej odpowiednio szybko, to już po kilkunastu godzinach ulega ona stwardnieniu, zmieniając się w kamień nazębny. Kamień natomiast przyczynia się do rozwoju chorób przyzębia – jedną z nich jest właśnie paradontoza.
Pewne czynniki zwiększają ryzyko paradontozy. Należą do nich czynniki genetyczne – skłonność do chorób dziąseł można odziedziczyć. Innym czynnikiem jest wiek. Wprawdzie choroby przyzębia mogą rozwijać się już w wieku 18 lat, a nawet jeszcze wcześniej, ale najczęściej pojawiają się po 35 roku życia. W okresie starości choroba ma gorsze konsekwencje – to wtedy występuje większe ryzyko utraty zębów i kości.
Grupą bardziej zagrożoną paradontozą są palacze. Nie tylko występuje u nich większe prawdopodobieństwo rozwoju paradontozy, ale też choroba ta szybciej u nich przebiega, a leczenie ma mniejszą skuteczność.
Rozwój paradontozy jest też wspomagany przez niezdrową dietę, w której dużo jest przetworzonej żywności i rafinowanych węglowodanów.
Jak leczy się paradontozę?
Paradontozę najłatwiej się leczy, kiedy choroba znajduje się dopiero w początkowej fazie. Na tym etapie niepotrzebne są inwazyjne zabiegi. Wystarczy, że stomatolog poinstruuje Pacjenta w zakresie zasad higieny jamy ustnej, technik szczotkowania i doboru odpowiedniej szczoteczki.
Jeżeli osad nazębny jest już dobrze widoczny, powinno się wykonać zabieg higienizacji – usunąć dokładnie płytkę i kamień nazębny, zabezpieczyć powierzchnię zębów przed powrotnym tworzeniem się osadu. W dalszym postępowaniu przeprowadzane jest czyszczenie kieszonek przyzębowych. Mowa o kiretażu, polegającym na wyeliminowaniu z kieszonki dziąsłowej ziarniny zapalnej i skupisk bakterii oraz na oczyszczeniu korzenia zęba z płytki nazębnej i kamienia. Zabieg ten pozwala na spłycenie kieszonki dziąsłowej i eliminację czynników powodujących stan zapalny.
Co możesz teraz zrobić?
Chyba nikogo nie trzeba przekonywać, że paradontoza jest niebezpiecznym schorzeniem. Jeżeli dostrzegasz u siebie niepokojące objawy, podejmij kroki jak najszybciej. Umów się na wizytę w Orto-Live, a zdiagnozujemy problem i podejmiemy odpowiednie środki zaradcze. Możesz to zrobić, dzwoniąc pod numer [numr_telefonu_link] lub wypełniając formularz.
